Logika z metodologią nauk

obowiązkowe

w sali

Cel i przedmiot zajęć:

Uświadomienie słuchaczom zjawisk zachodzących w języku; uwrażliwienie na poprawność wypowiedzi i rozumowań; wdrożenie do logicznego myślenia i do racjonalnej argumentacji; refleksja nad zdobywaniem i prawomocnością wiedzy naukowej.

Tematy zajęć:

Różne źródła ludzkich przekonań i ich ocena; główne zagadnienia teorii poznania; przedmiot logiki, jej związki z filozofią; funkcje języka, pojęcie prawdy; rachunek zdań i jego aksjomatyczne ujęcie; rachunek nazw; elementy rachunku predykatów; wnioskowania dedukcyjne i sprzeczne układy zdań; odtwarzanie milcząco przyjętych założeń; błędy we wnioskowaniach; błędy logiczne w wypowiedziach; błędy w definicjach; języki etniczne a język sztuczny, problem wzajemnej przekładalności języków etnicznych, język a światopogląd; czy logika jest rzeczą konwencji; najważniejsze prawa logiki; rodzaje wnioskowań zawodnych; metodologiczne typy nauk, status różnych twierdzeń w nauce, wymogi naukowości; fakt a interpretacja, doświadczenie a teoria; postęp w nauce, różne modele uprawiania nauki; logika a racjonalność; spory konstruktywne, spory jałowe i spory pozorne; najważniejsze chwyty erystyczne.

S. Garczyński, Strzeż się tych błędów, Warszawa 1990.

Schopenhauer, Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów, Warszawa 1993.

Stanosz, Ćwiczenia z logiki, Warszawa 1980.

Z. Ziembiński, Logika praktyczna, Warszawa 2001.

Znajomość błędów logicznych, jakie można popełnić w poszczególnych wypowiedziach, we wnioskowaniach i w definicjach, skutkująca unikaniem ich u siebie i rozpoznawaniem ich u innych. Znajomość podstawowych pojęć logicznych, przede wszystkim pojęcia dedukcji i wewnętrznej sprzeczności. Zdolność do oparcia własnych argumentacji na elementarnym rachunku zdań i rachunku zbiorów. Umiejętność jasnego, jednoznacznego i zgodnego z własną intencją komunikowania myśli. Wyczulenie na chwyty erystyczne, jakie mogą być stosowane w dyskusjach.

Podstawą wystawiania ocen jest pisemny egzamin w sesji.